Eski Pano
Avluda yufka sabahı ilk bezeden önce başlardı. Un, su, tuz, yakıt, bez, tepsi, oklava ve sac toplanır; alan temizlenir, işler paylaşılırdı.
Yufka bölge, un, kalınlık, saklama ve ekipmana göre değişir. Taze ekmekle kuru yufka aynı değildir; tek avlu evrensel gelenek sayılmamalıdır.
Ritim Hattı Yürütürdü
Biri böler, biri açar, biri taşır, biri ateşi yönetirdi. El hamur esnekliği, un ve sıcaklığı okurdu.
Un tozu, kaygan zemin, sıcak sac, ateş ve duman risklidir. Güncel yangın, hijyen ve havalandırma uygulanmalıdır.
Mahalle Esnafı Avluyu Beslerdi
Un, yakıt, metal ve tamir; değirmen, bakkal ve ustayla bağlantı kurardı. Güven doğru tartı ve düzenli tedarikten doğardı.
Çuval, marka, fiş ve dükkân anlatısı tedarik ağını gösterir; evlerin tamamen kendine yeterli olduğu fikri eksiktir.
Saklama Sabahı Uzatırdı
Kuru yufka doğru soğuyup nemden, böcekten ve kirden korunmalıydı. Küflü ürün atılmalıdır.
Malzeme, rol, araç, ateş, süre, depo ve karşılık kaydedilmelidir. Avlunun sıcaklığı el, dükkân ve zamanın birbirine bağımlılığından gelirdi.